Jakkolwiek mnie żegnasz -
ponury,

Żyć w niepewności, trwodze i niewiedzy,
Zmieniać zamiary, budować na niczym:

Są pocałunki - jak sny swobodne,
Jaskrawo-cudne, dziko-szczęśliwe,

Wciąż powtarzasz uparcie i skrycie,
Patrzysz w okno i smutek masz w oku.

Będziesz zbierać kwiaty,
Będziesz się uśmiechać,

Wtańcz mnie w swoje piękno
i niech skrzypce w ogniu drżą,

Jeśli nie przyjdziesz...
świat będzie uboższy

Jednego serca! tak mało, tak mało,
Jednego serca trzeba mi na ziemi!